Hier dan nog een kort verhaal over mijn werk in de kombuis
van het vlagge schip van de Holland Amerika Lijn in 1957.
ss Nieuw Amsterdam .

Wij kwamen aan boord zogezegd via de achterdeur of dienst ingang, die op kadehoogte lag.Dus niet over de mooie Holland Amerika Lijn loopbrug, waar al die rijke lui in driedelig pak, met vrouwtjes met bontjas over moesten om aan boord te komen.Maar ja, verschil moet er wezen. Als die lui er niet zouden zijn dan hadden ze ons ook niet nodig aan boord.Maar goed, eenmaal aan boord en na hier en daar vragen waar we heen moesten kwamen we terecht bij een loopjongen van de Purser . Na een kwartier waren ze er achter waar we heen moesten.Eerst naar het voorschip, waar op een bepaald dek onze hut moest zijn.Daar aangekomen kregen mijn maat en ik de afknapper van ons leven.Die hut lag op BB zij, helemaal voorin onder het bakdek en was bestemd voor 12 man. Gelukkig begon de terugreis de volgende dag om 12 uur,dus nog maar 5 dagen en we waren in Rotterdam.Mijn maat moest zich melden in de pannenwasserij. Ik moest me melden bij de chef van de bakkerijafdeling.Het was geen slechte afdeling, achteraf gezien zat ik er best goed.Van s,morgens 6 uur tot 2 uur, daar tussendoor ging je dan 2 maal eten.Dan was je vrij tot 5 uur s,middags, om half 5 eten en dan van 5 uur tot een uur of 8 s,avonds. De kombuis was wel even iets anders dan op de Aalsdijk.In de pannenwasserij stonden de pannen 2 meter hoog op elkaar gestapeld, je keek je ogen uit.De fornuizen die er stonden waren zeker 20 meter lang en er liepen wel een honderd koks rond.In de bakkerij waren we met 15 man en alles werd er vers gemaakt. luxe broodjes,gebak,bonbons en fondantjes en nog veel meer.Ik moest daar alles schoon maken, de machines,en ketels waar ze de pudding in maakten enz enz. Ik heb er hard gewerkt, maar ook veel gesnoept van al dat lekkers dat er gemaakt werd.Want elk gebakje of koekje, of een taart die beschadigd was werd er uit gehaald.Die konden de reis naar boven wel vergeten, die werden dan beneden lekker op gegeten.( door het werkvolk ). Jullie begrijpen het wel, ik kwam daar niets tekort wat eten betrefd. Lekker slapen dat kon je wel vergeten in die ballentent met 12 man.Er waren ook nog jongens bij die liepen in een ploegendienst 6uur op en 6 uur af dus je deed geen oog dicht.Om de paar uur ging het licht weer aan en uit.We hebben ook nog een keer mist gehad, dus om de 5 minuten ging de misthoorn.Je wist niet wat je hoorde, wat een herrie.Geen wonder, want dat ding zat in de boeg.Je kan wel zeggen dat die haast in onze hut zat.Ook de buis waar de ankerketting doorliep ging dwars door onze hut heen.Maar na 5 slapeloze nachten waren we eindelijk in Rotterdam.
En ik heb toen gelijk al die mooie oceaanreuzen afgezworen .
(NOOI MEER EEN PASSAGIERSSCHIP)!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Nu eerst een paar weekjes vakantie en dan zien we wel weer verder.grt willem